Meneer M* is in de vijftig en leeft al meer dan 10 jaar op straat. Zijn fysieke conditie is goed: bij de laatste bloedtest stelde zijn arts alleen een klein vitamine D-tekort vast, wat in België niet verwonderlijk is.

Zijn grootste probleem is een psychiatrische aandoening. Zonder specifieke professionele ondersteuning kan hij moeilijk op een waardige manier leven en in al zijn dagelijkse behoeften voorzien. Zijn toestand maakt het soms ook moeilijk hem te contacteren. Hij hoort niet eens altijd hoe onze teams hem willen helpen.

Bij Straatverplegers beschouwen we hygiëne als een essentiële hefboom voor sociale re-integratie. Daarom stellen we hem onder andere voor elke week met hem naar een hygiëne- en zorgcentrum te gaan, zodat hij een warme douche kan nemen, zijn kleren kan wassen en een kop soep kan eten. 

Regelmatig weigert hij ons aanbod omdat hij vaak erg moe is na korte nachten buiten te hebben doorgebracht. 

Op een dag komen we in de auto terug van een afspraak met een andere geassisteerde persoon. We boden hem toen aan om in te stappen voor een een ritje naar zijn douche: hij was er helemaal voor! Om dit te vieren speelden we zijn favoriete deuntjes de hele weg tot aan het hygiënecentrum.

Missie dubbel voltooid: (1) we kregen hem onder de douche, (2) en beleefden zingend in de auto fantastische “quality time”.

Beetje bij beetje hebben we een routine opgesteld met elke vrijdagochtend een ritje met de beste muziek van het moment om te gaan douchen! Zo konden we een sterkere band met hem opbouwen - en hij kreeg de gelegenheid zichzelf regelmatiger te verzorgen.

Na maanden van deze routine kwam er schot in zijn leven. Samen hebben we een psychiatrische follow-up kunnen opzetten en hij vertelt ons nu vaak dat die hem veel goed doet.

Ook zijn sociale situatie is verbeterd; onlangs gingen we met hem naar de gemeente om zijn identiteitskaart op te halen die al jaren niet in orde was. Alles natuurlijk met de auto! Goede gewoonten verander je niet.

 

Yasmine, verpleegster in de straatafdeling

Wees een motor voor verandering

--

(*) We stellen alles in het werk om het privéleven van onze patiënten en ons beroepsgeheim te respecteren. Maar we willen toch laten zien hoe ze moeten overleven en hoe we samen aan hun herintegratie werken. Daarom verwijderen of veranderen we opzettelijk namen van plaatsen en personen - en geven we belevenissen een andere context. Tussen de foto’s en de verhalen bestaat geen enkele directe band.